تجربه قدم دهم
قدم دهم
ما به تهیه ترازنامه شخصی خود ادامه دادیم و هرگاه در اشتباه بودیم سریعا به آن اقرار نمودیم.
رسالت همه قدمها برداشتن موانع موجود بین ما و خداوند است.
زندگی روحانی تئوری نیست بلکه باید عملا به آن طریق زندگی کنیم.در برنامه بهبودی سفری را شروع می کنیم که مقصد قلب ماست،آنجا که خداوند و بهشت او آنجاست.قدمهای چهارم – ششم – هشتم و دهم تجربه نوشتن در برنامه دوازده قدمی معتادان گمنام است و البته محاسن زیادی برای مان داشت و هیچ بدی از آنها حاصل نشد. بنابراین نوشتن را ادامه می دهیم. آنچه در طول مسیر قدمها و بهبودی بدست آوردیم :اقرار – تسلیم – پذیرفتن عجز – سلامت عقل – سپردن به او – ارزیابی خودمان – مواجهه با خودمان – پذیرش مسئولیت و جبران خسارت و...
آموختن اینکه (هر وقت در اشتباه بودیم) آزادی تجربه نشده ای را برای ما به ارمغان می آورد.
ادامه دادیم،در این قدم مساویست با اینکه هر روز بیشتر از عواطف و وضعیت روانی خود آگاه می شویم.
چرا تراز روزانه؟ جواب:زیرا یک برنامه خوب و منظم برای امروز،بهتر از یک برنامه ایده ال و خیالی برای فرداست.
چرا سریعا؟ جواب :انباشته شدن مسائل –اقرار نکردن – کینه های ریزریز – خودخواهی – بخشش و ترس – خشم و نادرستی و ... بتدریج کار دستمان می دهد.
یکی از بهترین دلایل ندیدن خداوند:وجود کینه و نفرت است حتی اگر بحق باشد.
کینه و نفرت، دشمن شماره یک ماست و مهم نیست از کی و از چی.
تراز می نویسیم تا عیوب خود را پیدا کنیم، چون اگر حواس مان جمع عیوبمان نباشد در بن بست گرفتار می شویم.
حافظه قدم دهم ما را در تشخیص اشتباهاتمان خبره و حرفه ای می کند.(سطل و قایق)
قدم چهارم :رهایی از خرابکاریهای گذشته.
قدم دهم :رهایی از خرابکاریهای امروز.
قدم ده را همانقدر جدی می گیریم که قدم چهار را جدی گرفتیم.
قدم ده قدم نگهداری و نگهبانی از دستاوردهای نه قدم قبلی است.
ترازنامه روزانه دیدبان گنج بزرگی است که بدست آورده ایم.
قدم ده کمی ها و کسری های ما را آشکار می سازد.
قدم ده صفتهای موجود در کارکرد قدمهای قبلی را روشن می سازد.
قدم ده واقعیتهای روزمان را روشن می کند تا بتوانیم آنرا با کس دیگری در میان بگذاریم.
قدم ده به بررسی هر اتفاقی می پردازد که رابطه و برخورد من با آن اتفاق درست نبوده.
قدم دهم جد و جهد بی حسابی برای محکوم کردن خود نیست.
به هنگام شناسایی یک صفت خوب در خود درک می کنیم که آن صفت هدیه خداوند است و برای آن شکرگزاری می کنیم.
تراز روزانه مساوی نیست با اینکه امروز چقدر بد بوده ام. افراط ممنوع.
سلسله مراحل قدم دهم:فقط برای امروز – آگاهی از افکار و احساسات و رفتار و معیارهای خودمان – کار به روی مواردی که باید تغییر کند.*تراز یعنی اینکه امروز چه پیش آمده و ما چه عکس العملی نشان داده ایم؟
در قدم دهم باید بطور مرتب مواظب خودخواهی – نادرستی – رنجش و خشم و ترس خود باشیم و وقتی پیدایشان شد،فورٲاز خداوند می خواهیم آنها را برطرف کند و مسئله را با یک نفر دیگر در میان می گذاریم.
با دیدن بدیها ناامید نمی شویم،حداقل این است که خود را شناخته ایم.کسی که وجودش پر از احساس تاسف نسبت به خود است،قادر به پیشرفت روحانی نیست و اگر دقت کنیم می بینیم که وضعیتمان نسبت به گذشته خودمان خیلی بهتر است.
ما رشد کرده ایم و برای تداوم این رشد به قدم دهم نیاز داریم.
قدم دهم آینه قوی برنامه است. قدم دهم قدم پیشگیری است،ایجاد آگاهی از اینکه در زندگی امروز ما چه کرده ایم؟
در قدم دهم تماس روزانه با احساسات و افکارمان و روحیه مان پیدا می کنیم و خواهیم دانست،کجا از استانداردهای روحانی خود خارج شده ایم و به کم و کیف مسائل روزانه مان تا، تر و تازه هستندو تا قبل از اینکه حالمان بد شود می پردازیم.
برای کار کردن قدم دهم به انضباط – تامل و عدم توجیه و صداقت همچنین پشتکار نیاز داریم.
*****************************